Konya’da yaşayan 65 yaşındaki görme engelli hafız, hayatının çocukluk yıllarında Kur’an-Kerim’i ezberlemesiyle birlikte düzene girdiğini, huzurlu bir hayat yaşadığını söyledi.

Konya’nın Bozkır ilçesinde doğan ve doğuştan görme engelli olan 65 yaşındaki Vesim Taşbaş, ilkokulu bitirdikten sonra babasının isteğiyle Kur’an kursuna başladı.

Burada öğrencilerin Kur’an-ı Kerim’i okumasıyla onları dinleyerek Kur’an-ı Kerim’i ezberlemeye başlayan Taşbaş, hafız olarak Kur’an kursunu tamamladı.

Daha sonra İstanbul’a giden Taşbaş, görme engelliler için açılan rehabilitasyon merkezinde eğitim gördü. Burada santral kursunu da tamamlayan Taşbaş, kursu bitirdikten sonra 40 gün içerisinde Konya Büyükşehir Belediyesinde işe başladı.

Taşbaş, birçok işinin küçük yaşta hafız olmasıyla yola girdiğini söyledi.

17 yıl çalıştı

İlkokulu Konya’nın Bozkır ilçesinde bitiren Vesim Taşbaş daha sonra babasının kendisini Kur’an kursuna gönderdiğini anlattı.

Taşbaş, “Orada çocuk arkadaşlarım okurlardı ben de dinler, ezberlerdim. Orada biraz hafızlık yaptıktan sonra Fatih Kur’an Kursuna gittim. 3 yıl da burada kaldım. Kur’an-ı Kerim’i ezberledim.

Daha sonrasında ise İstanbul’da rehabilitasyon merkezine gittim. Orada 1 yıl boyunca kaldım, bize santral öğrettiler. Paketleme, montaj ve hatta televizyon parçası tamir etmeyi bile öğrettiler. İlaç kutularından aç kapa yapardık elimizi güçlendirmek için. Masada bir şeyi nasıl bulursun, gömlek, elbise nasıl yıkanır, kravat bağlamayı öğrettiler.

Yani bir görme engellinin günlük hayatındaki her şeyi hocalarımız bize öğretti. Belgeyi aldıktan sonra Kur’an-ı Kerim’in hürmetine 40 gün de Konya Belediyesinde santral işi nasip oldu ve başladım. Burada 17 sene 10 ay çalıştıktan sonra emekli oldum. Sadece 2 gün raporum vardı, onun haricinde hep çalıştım” dedi.

Kur’an-ı Kerim’i ezberleme sürecini anlatan Taşbaş, “Kur’an-ı Kerim’i çocuklar okurdu ben ezberledim. Ezberledikten sonra da ben hocaya dersimi verirdim. Gören çocukların derslerini verdiği gibi ben de ders verdim. Ben hocalarıma dersi vermeyince, hocalarım da benden her zaman ders istemiyordu. Görmediğim için bana anlayış gösteriyorlardı. Çünkü ben okuyamıyorum, rakamları göremiyorum. Çok şükür bu Allah’ımın hediyesidir” şeklinde konuştu.